Βράδυ με ψιλόβροχο
κι εκείνος αποτραβηγμένος
στο καταφύγιο της σιωπής
μακριά από τη βουή της μέρας
αναστοχάζεται……
Απέναντί του
μια παλιά φωτογραφία
αντιμέτωπο τον φέρνει
με το χρόνο
και σπρώχνει τις σκέψεις του
στην αυτοπαρατήρηση!
Αγνώριστος του φαίνεται
ο εαυτός του στην κορνίζα
αλλά το προσπερνά.
Πόσο γρήγορα ο χρόνος τρέχει!
Όλα τώρα είναι αλλιώς
στην όψη του και τη ζωή.
Το μαρτυρούν
τα σημάδια της πάνω του!
Εσωτερικά όμως, τι συμβαίνει;
Ένας γέροντας σοφός
κάποτε του είχε πει.
Αν είσαι άνθρωπος
αληθινή εικόνα του Θεού
κι όχι αντίγραφο
πάντα συμφιλιωμένος είσαι
με τις αυλακώσεις στο πρόσωπο
και την πρεσβυωπία στα μάτια.
Τα πλάσματα του Δημιουργού
αρυτίδωτη έχουν την ψυχή
και το βλέμμα καθαρό
μονίμως στραμμένο στον Ουρανό…

Ηλίας Κ. Μάρκου

Προηγούμενο άρθροΤου Ηλία Κ. Μάρκου Υποστρατήγου ε.α. ΕΛ.ΑΣ. – Θεούμενο ζώο
Επόμενο άρθροΤου Ηλία Κ. Μάρκου Υποστρατήγου ε.α. ΕΛ.ΑΣ. – Εικόνες της Ζωής με λέξεις